Palliatieve sedatie – het slaapinfuus

Palliatieve sedatie

Palliatieve sedatie, ook wel slaapinfuus genoemd, is geen euthanasie.
Veel mensen denken dat dit wel euthanasie is. Daarom leidt dit regelmatig tot teleurstelling en verwarring. Het is daarom belangrijk om hier met de behandelend arts over te spreken. Een slapende, comateuze patient is namelijk een uitputtende ervaring voor alle betrokkenen, vooral in de thuissituatie en zeker wanneer dit een aantal dagen tot een week duurt en het overlijden van de patiënt blijkt uit te blijven.

Wat is een slaapinfuus?
Het slaapinfuus (het toedienen van een slaapmiddel) is bedoeld om de patiënt in slaap te brengen. Hiervoor wordt gekozen wanneer de patiënt een of meer onbehandelbare ziekteverschijnselen heeft, die leiden tot ondraaglijk lijden, zoals pijn en/of verwardheid, en die een natuurlijk levenseinde in de weg staan.

De laatste fase van het leven
Een slaapinfuus wordt dus gegeven in een natuurlijk verlopende laatste levensfase. Dit slaapmedicijn kan de patiënt meer en dieper doen slapen, waardoor hij zich minder bewust is van zijn lijden.
In de richtlijn voor artsen wordt geadviseerd om palliatieve sedatie pas te overwegen, wanneer de levensverwachting 1 á 2 weken is. Internationaal wordt een slaapinfuus pas overwogen, wanneer de levensverwachting korter is, uren tot dagen.
Een goede inschatting van de levensverwachting van een stervende patiënt is moeilijk. Dat maakt het zorgvuldig overleg tussen arts en patiënt en diens familie belangrijk.

Een slaapinfuus is géén alternatief voor euthanasie.
Over euthanasie moet de patient zelf – al in een eerder stadium – een besluit hebben genomen en hebben vastgelegd in een schriftelijke wilsverklaring. Belangrijk is hierbij dat de behandelend (huis)arts beschikt over deze wilsverklaring, zodat tijdig duidelijk is dat de arts bereid is de euthanasie ten uitvoer te brengen.

Tags: , ,

Top